به دلیل یه سری مسائل

یه مدتی نیستم

امیدوارم وقتی برگشتم

بتونم جبران کنم

                                                            خودمم شاید یه روزی خودم رو تنها بذارم

بنام خاک

       بنام آب

              بنام هوا

چه می گویم ؟! دیوانه شده ام ! فقط بنام خدا چرا که بود و نبود همه چیز از اوست...

باز دوباره پشت پنجره تنهایی با خودم خلوت کردم می خوام توی تاریکی شب ستاره ها رو رصد کنم

ستاره هایی که هر کدومشون یادآور صدتا خاطره هست ستاره های زندگیم . باد داره با صداش

ازم میخنده فکر کنم اونم فهمیده دیوانه شدم . توی عالم عاقلی هیچ چیز نصیبم نشد جز تفکر به هیچ و

پوچ دیدن فاجعه ها  هزار تا پرسش که اولش چرا داره و ساکت موندن . واقعا چرا ؟! حالا می خوام

خوشبختی رو توی دیوانگی جست و جو کنم . همه دارن با عاقلی شون آزارم میدن . توی دلم پاییره

یه پاییزه زرد با طعم لیمو شیرین . آخ که هنوزم از لیمو شیرین تنفر دارم . پس بهار قرمز با طعم توت

فرنگی کی میاد ؟ اصلا میاد یا نه ؟ چه سوال احمقانه ای مگه میشه بهار نیاد ؟!

کم کم داره صبح میشه پس ستاره ها کجان ؟! نکنه اونا هم منو نمی خوان ؟! شاید اونا هم از لیمو

شیرین متنفرن !!! شایدم رفتن دنبال بهار !!! راستی این بهار چیه که همه دنبالشن ؟ همه حتی من

دیوانه ...

                     ما همه گول زندگی رو خوردیم

                                                باختیم و هی فکر می کنیم که بردیم

متاسفم و تسلیت می گم

                                                                                                            تقدیم به خودش...

جادوگر قدرتمندی که می خواست یک پادشاهی را نابود کند معجون جادویی ساخت و آن را در چاهی که همه مردم از آن می نوشیدند ریخت.هر کس از آن چاه می نوشید دیوانه می شد.روز بعد همه مردم شهر از آن آب نوشیدند و دیوانه شدند به جز خود شاه و خانواده اش که از چاه مخصوصی آب می نوشیدند و جادوگر نتوانسته بود آن را مسموم کند.شاه نگران شد و با صدور فرامینی دستور داد که مردم را مهار کنند.اما اطرافیان شاه هم که از آن چاه نوشیده بودند دیوانه شده و فکر کردند تصمیمات شاه احمقانه است و هیچ توجهی به آن نکردند.وقتی مردم فرمان ها را شنیدند مطمئن شدند که پادشاه دیوانه است و فرمان های نا معقول صادر میکند.به طرف قصر تظاهرات کردند و از او خواستند کناره گیری کند.                                               

پادشاه با نا امیدی تصمیم گرفت از تخت کناره گیری کند.اما ملکه جلوی او را گرفت و گفت : بیا برویم از همان چاه عمومی بنوشیم تا ما هم مثل آنها شویم.آنها از آن جاه نوشیدند و بی درنگ شروع کردند به چرند گفتن.زیر دستان و مردم شهر توبه کردند.                                                                                     

حالا که شاه این اندازه خردمندانه صحبت می کند چرا نباید بگذارند بر کشورشان حکومت کند؟                  

مردم آن کشور در صلح و صفا زندگی کردند و پادشاه تا اخرین روز های عمرش بر تخت نشست.هر چند رفتار ساکنانش بسیار متفاوت با دیگر کشور ها بود.

سنگ اندیشه به افلاک مزن ! دیوانه                       

چون که انسانی و از تیره سر طاسانی!

زهره گوید که شعور همه آفاقی تو!

مور داند که تو بر حافظه اش حیرانی

در ره عشق دهی هم سر و هم سامان را٬

چون به معشوقه رسی بی سر و بی سامانی!

راز در دیده نهان داری و باز از پی راز٬

کشتی دیده به توفان و خطر می رانی!

مست از هندسه ی روشن خویشی ! مستی

پشت در آینه ٬ در آینه سرگردانی!

بس کن ! ای دل ! که در این بزم خرابات شعور٬

هرکس از شعر تو دارد به بغل دیوانی!

لب به اسرار فروبند و میندیش به راز!

ور نه از قافله ی مور و ملخ در ٬ مانی!!

                     حسین پناهی